هنگامی که شکر به حالت ذوب شده و نیمه جامد در می‌آید، با عبور هوای مرطوب و گرم از روی آن تبدیل به رشته‌های باریک و بلندی می‌شود که به آن در ایران پشمک می‌گویند. این رشته‌ها را معمولا به دور یک تکه چوب بلند و مرطوب می‌پیچند و به فروش می‌رسانند.

اما در شکل صنعتی آن کمی ظاهر متفاوتی دارد و به اشکال مختلف تولید می‌شود. با افزودن طعم‌های مختلف مثل زعفران، کاکائو، وانیل و یا اسانس‌های میوه به شکر می‌توان پشمک را با مزه  و رنگ‌های مختلف تولید کرد. گاهی پشمک را برای تزئین با مواد دیگری مخلوط می‌کنند که شکل زیباتری پیدا کند.

پشمک برای اولین بار بعد از جنگ جهانی دوم وارد ایران شد و در شهر بروجرد و در کارگاه های ارده‌پزی تولید شد.